maandag 21 juni 2010

"De Auberginecoalitie is een uitdaging maar zal uiteindelijk stabiel en voortvarend blijken."

Van populisme naar paars

De deuren naar het kabinet Knetterrechts I, bestaande uit de CDA, VVD en PVV, zijn definitief dichtgeklapt na het vonnis van informateur Rosenthal. De logische vervolgstap is het onderzoeken van het alternatief dat het meest voor de hand ligt: de combinatie "paars plus", ofwel de Auberginecoalitie, bestaande uit VVD, PvdA, D66 en GroenLinks.

De Auberginecoalitie is een brede coalitie, met partijen over het hele politieke spectrum, verbonden in het feit dat zij progressief zijn en grote hervormingen voorstaan. Omdat zowel linkse als rechtse partijen zijn vertegenwoordigd, heeft een dergelijke coalitie een groot draagvlak in de samenleving om hervormingen door te voeren; hervormingen die nodig zijn om de begroting van ons land, de arbeidsmarkt en de woningmarkt weer op orde te krijgen.

De Auberginecoalitie is daarmee een aanzienlijk betere optie dan de nationalistische optie van VVD, PvdA en CDA. Een optie die CDA en VVD tot nog toe niet uitsluiten. Stel je eens voor: vier jaar een kabinet met Minister-president Rutte en vicepremiers Cohen en Verhagen. Opnieuw vier jaar egostrijd, achterdocht en achterkamertjespolitiek. Als er iets is wat de winst van de PVV duidelijk maakt, dan is dat wel dat men het zat is dat politici oneerlijk zijn over hun motieven en slechte compromissen in wollige bewoordingen trachten te verkopen. Een stem op de PVV is niet alleen een stem op Wilders geweest: een deel van de PVV-stemmers stemden tegen het huidige politieke etablissement. Politici hebben het gevoel dat ze met handen en voeten gebonden zijn, en de kiezer voelt zich bij de neus genomen. Zo ging het afgelopen drie jaar.

Juist omdat een Auberginecoalitie zowel linkse als rechtse partijen bevat, zal het evengoed een regering worden die moet besturen op basis van compromissen. Dat kan echter ook op een andere manier, zonder de kiezer het gevoel te geven bij de neus genomen te worden. De kiezer heeft geen begrip of respect voor een partij die coalitiecompromissen verdedigt alsof het is wat ze altijd al hebben gewild. De kiezer heeft behoefte aan eerlijkheid: dat partijen staan voor hun compromissen, maar er eerlijk bij vertellen wat ze hebben moeten inleveren. De kiezer is niet dom; de kiezer begrijpt heel goed dat compromissen soms nodig zijn.

Het wordt een grote uitdaging voor de Auberginecoalitie om het vertrouwen van de kiezer terug te winnen. Met de PVV op rechts in de oppositie en de SP op links, zullen regeringsfracties zichzelf op een heldere manier moeten kunnen verantwoorden. Een goede opzet hiervoor is als de partijleiders fractievoorzitter blijven en niet in de regering gaan zitten. Dat waarborgt dat er niet opnieuw een ego-cultuur in de regering ontstaat en zal het dualisme weer recht doen. Femke Halsema heeft zich hier al hard voor gemaakt en heeft toegezegd in de Kamer te blijven zitten.

De Auberginecoalitie is een uitdaging en zal niet over rozen gaan, maar zal uiteindelijk stabiel en voortvarend blijken. Ik ben blij dat de VVD de trend van een populistische campagnestijl en flirten met de PVV niet langer voortzet en de paars-groene partners aan de onderhandelingstafel heeft uitgenodigd. Dit land verdient een betrouwbare en progressieve coalitie; klaar om te hervormen, klaar voor een solidaire samenleving; klaar voor de toekomst.

Eline van Nistelrooij,

Voorzitter DWARS, GroenLinkse Jongeren